Librería Samer Atenea
Librería Aciertas (Toledo)
Kálamo Books
Librería Perelló (Valencia)
Librería Elías (Asturias)
Donde los libros
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Łotewska tożsamość narodowa, która jest w dużym stopniu skoncentrowana na języku, polisystem literacki, a nawet sam język pisany są w znacznej mierze wynikiem między innymi tłumaczeń. Tłumaczenia odegrały wyjątkowo ważną, a nawet kluczową rolę w początkach łotewskiego języka pisanego w XVI-XVIII wieku. Tłumacze kształtowali, kodyfikowali i modyfikowali łotewski język pisany. Tłumaczenia religijne charakteryzowały się rygorystycznym podejściem do wierności oryginałowi. Tłumaczenia świeckie były lokalizacjami łatwych w odbiorze, sentymentalnych niemieckich opowiadań. Równolegle z rozwojem literatury rodzimej w XIX wieku nastąpiło stopniowe przejście od adaptacji do foreignizacji i wierności jako głównego podejścia. Podejście do tłumaczenia było wyraźnie wadliwe - łotewska opinia publiczna musiała przyswoić i przyswoić sobie wszystko, co było nieznane. Kiedy rozpoczęto bardziej ambitne tłumaczenia zachodnich klasyków, zazwyczaj wykonywane przez wybitnych łotewskich pisarzy, tradycyjna wierność ustąpiła. Po uzyskaniu niepodległości, na początku XX wieku, liczba tłumaczeń szybko wzrosła. Polityka tłumaczeniowa zmieniała się podczas okupacji radzieckiej i niemieckiej, a pod koniec XX wieku osiągnęła postmodernistyczną dojrzałość.