Librería Samer Atenea
Librería Aciertas (Toledo)
Kálamo Books
Librería Perelló (Valencia)
Librería Elías (Asturias)
Donde los libros
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Bengalskie wybrzeże i estuaria (Sundarbans), największy ekosystem namorzynowy (obiekt światowego dziedzictwa), tworzą ogromny rezerwat fitoplanktonu, stanowiący bazę dla morskiej sieci pokarmowej namorzynów, z gatunkami morskimi na wyższych poziomach troficznych. Nieselektywne sieci trałowe ciągnięte po dnie oceanu wyławiają bioróżnorodność dna morskiego, niszcząc podwodne siedliska gatunków bazowych. Śmiertelność ryb trałowanych zaczęła załamywać morską piramidę pokarmową, zagrażając głównym konsumentom i poważniej wpływając na mieszkańców obszarów przybrzeżnych. Strefa połowowa Tajpur-Shankarpur-Digha-Petua wykazała, że bogactwo bioróżnorodności jest odwrotnie proporcjonalne do odległości od brzegu, co skutkuje zmniejszeniem utraty bioróżnorodności wraz ze wzrostem głębokości i odległości początkowej trałowania. Płytsze obszary szelfu kontynentalnego z największą ilością składników odżywczych w bentosie charakteryzują się wyższą śmiertelnością ryb trałowanych, co wskazuje na większą utratę bioróżnorodności i odwrotnie. Ciągła śmiertelność połowów włokiem, zanieczyszczenie metalami ciężkimi głębinowych pól włoków i miejsc odpoczynku w estuariach, zniszczenie namorzynów w estuariach spowodowało kryzys przetrwania wszystkich gatunków wierzchołkowych, brak zarodników krewetek, wymieranie gatunków (Chandana Hilsa). EMP wskazuje na gorszą selektywność sieci dryftowych i minimalne ścieranie dna morskiego, co chroni bioróżnorodność podwodną.