Librería Samer Atenea
Librería Aciertas (Toledo)
Kálamo Books
Librería Perelló (Valencia)
Librería Elías (Asturias)
Donde los libros
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Handel niewolnikami, który szalał w Zatoce Beninskiej (XIV-XVIII wiek), nie ominął Togo. Chociaż wybrzeże było obszarem najbardziej aktywnym w tej działalności, to właśnie z głębi kraju pochodzili niewolnicy. W północnej części Togo prawdziwymi łowcami niewolników lama1 i nawdéba byli Semassi, którzy transportowali ich na wybrzeże Atlantyku, skąd wyruszały w podróż do Ameryki. Co jednak stało się z tymi, którzy nie zostali załadowani na statki? Wkrótce po tym mrocznym okresie, kolonializacja europejska w XIX wieku głęboko naznaczyła wszystkie ludy tego kraju, w tym Kabiyè2, uznanych za opierających się penetracji kolonialnej. W przededniu uzyskania niepodległości przez Togo w 1960 r. społeczeństwo kabiyè było podzielone na kolaborantów i członków ruchu oporu. W jaki sposób ci, którzy nie kolaborowali, uosabiają sprzeciw wobec porządku kolonialnego? Jednym z dziedzictw tej kolonizacji jest sposób zarządzania gruntami, który stanowi obecnie punkt zapalny w społeczeństwie togijskim, ponieważ kwestie związane z gruntami są różnie interpretowane przez różne społeczności.