Neomarksistowska interpretacja powieści Jamesa Joyce’a „The Dead'

W niniejszym opracowaniu przeanalizowano opowiadanie Jamesa Joyce’a „The Dead' jako krytykę kolonialnych i burżuazyjnych struktur ideologicznych. W pracy wykazano, że paraliż charakteryzujący życie w Dublinie nie ma wyłącznie charakteru duchowego, lecz wynika z materialnych uwarunkowań - stagnacji gospodarczej kolonialnej Irlandii oraz ideologicznej dominacji skompromitowanej klasy średniej. W większości interpretacji tej opowieści skupiano się na osobistym olśnieniu Gabriela Conroya, konflikcie między tradycją a nowoczesnością lub nawiedzającej pamięci o Michaelu Fureyu. Takie odczytania nie pozwalają jednak zrozumieć materialnych i ideologicznych uwarunkowań, które powodują dylematy moralne i psychologiczne, przed jakimi stoi irlandzka burżuazja. W niniejszym opracowaniu postawiono trzy pytania: W jaki sposób opowiadanie „The Dead' przedstawia sposób, w jaki kolonialne struktury gospodarcze kształtują i zniekształcają świadomość irlandzkiej klasy średniej? W jaki sposób kryzys tożsamości Gabriela odzwierciedla sprzeczności ideologiczne wynikające z hegemonii kolonialnej i klasowej? Dlaczego w opowiadaniu paraliż przedstawiony jest jako stan systemowy, a nie indywidualny? W związku z tym jako narzędzie analityczne wykorzystano podejście neomarksistowskie. Do najważniejszych teoretyków uwzględnionych w niniejszym opracowaniu należy Antonio Gramsci.