Eduardo Franzotti Sant’Anna / Manuela Derenne Cupolillo / Olga Maria Oliveira de Araújo
Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Technika przezroczystych nakładek ortodontycznych wykonywanych w gabinecie pozwala ortodontom i lokalnym laboratoriom nadzorować cały proces produkcji, zapewniając większą kontrolę, niższe koszty, krótszy czas produkcji oraz większą elastyczność w dostosowywaniu aparatów i mechanizmów leczenia. Jednak brak ustandaryzowanych protokołów produkcyjnych może powodować zmienność wyników i negatywnie wpływać na skuteczność kliniczną. W niniejszym badaniu analizowano, w jaki sposób dwa kluczowe czynniki produkcyjne - technika termoformowania oraz rozmieszczenie modeli zębowych - wpływają na końcową grubość i jednolitość grubości nakładek ortodontycznych wykonywanych w gabinecie. Czterdzieści trzy nakładki na łuk górny, wykonane z arkuszy PET-G o grubości 0,63 mm, zostały poddane ocenie za pomocą mikrotomografii komputerowej w 30 punktach odniesienia. Porównano trzy metody produkcji: termoformowanie ciśnieniowe, cyfrowe termoformowanie próżniowo-powietrzne oraz konwencjonalne termoformowanie próżniowo-powietrzne. Każdą z metod przetestowano, wykorzystując w trakcie procesu albo pojedynczy model łuku górnego, albo parę modeli łuku górnego i dolnego. Wyjaśniając, w jaki sposób te zmienne wpływają na strukturę nakładek, badanie przyczynia się do bardziej znormalizowanej, przewidywalnej i niezawodnej klinicznie produkcji w gabinecie.
