B.S. Dwivedi / G.D. Sharma / Risikesh Thakur
Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Problem z nawozami fosforowymi polega na tym, że po ich zastosowaniu na glebach czarnych (wertisolach) znaczna ich część (80-85%) ulega wiązaniu w glebie, a tylko niewielka część (15-20%) jest dostępna dla roślin. Formy związane lub niedostępne są rozpuszczane i mineralizowane przez bakterie PSB poprzez wytwarzanie kwasów organicznych oraz enzymu fitazy, dzięki czemu stają się dostępne dla upraw. Zwiększa to również efektywność wykorzystania superfosfatu. Obornik poprawia również dostępność fosforu dzięki wytwarzaniu podczas rozkładu kwasów organicznych, takich jak cytrynian, szczawian, mleczan itp., które wiążą AI i Fe. W ten sposób wiązanie P w postaciach nieorganicznych, tj. fosforanu AI i Fe, jest zmniejszane przez dodanie nawozów organicznych. Technika stosowania izotopów znacznikowych dostarcza wielu informacji na temat ilości fosforu pobieranego przez rośliny i ilości fosforu związanej w glebie, a także na temat mobilności fosforu w glebie i jego dostępności dla roślin w całym cyklu życia.