L. D. Parmar / R. M. Chauhan / Shrinivas S. Jadhav
Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Obecne badania przeprowadzono na czterech różnych genotypach tykwy kolczastej (Momordica dioica Roxb.) w celu ustandaryzowania niezawodnej procedury inicjacji pędów i korzeni u roślin pochodzących z ustabilizowanych kultur. Hodowle zainicjowano przy użyciu eksplantatów węzłów genotypów R1P17, R2P5, R9P7 i R11P5 oraz różnych pożywek do hodowli tkankowej roślin, składających się z pożywki MS uzupełnionej kombinacją BAP, IBA i NAA. Wyniki dotyczące inicjacji pędów i korzeni wykazały, że żadna z eksplantatów nie była w stanie wywołać pędów i korzeni na pożywce MS bez hormonów, ale eksplantaty wszystkich genotypów przeżyły w 100% na pożywce MS uzupełnionej kombinacją BAP i NAA. Pędy wywołane z eksplantatów węzłów miały jasnozielony kolor. Na inicjację pędów i ich proliferację duży wpływ miały genotypy, kombinacje pożywek i ich interakcje. Na podstawie efektu interakcji, pożywka 1,0 mg/l BAP + 0,2 mg/l NAA dla genotypu R1P17 zainicjowała wczesne pędy, a genotyp R11P5 wyprodukował większą liczbę pędów. W hodowli pędów, wydłużenie pędów i międzywęźla pochodzące z eksplantatów węzłów wszystkich czterech genotypów tykwy kolczastej zostało przetestowane pod kątem ich reakcji na pożywce MS.