L. D. Parmar / R. M. Chauhan / Shrinivas S. Jadhav
Librería Samer Atenea
Librería Aciertas (Toledo)
Kálamo Books
Librería Perelló (Valencia)
Librería Elías (Asturias)
Donde los libros
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Obecne badania przeprowadzono na czterech różnych genotypach tykwy kolczastej (Momordica dioica Roxb.) w celu ustandaryzowania niezawodnej procedury inicjacji pędów i korzeni u roślin pochodzących z ustabilizowanych kultur. Hodowle zainicjowano przy użyciu eksplantatów węzłów genotypów R1P17, R2P5, R9P7 i R11P5 oraz różnych pożywek do hodowli tkankowej roślin, składających się z pożywki MS uzupełnionej kombinacją BAP, IBA i NAA. Wyniki dotyczące inicjacji pędów i korzeni wykazały, że żadna z eksplantatów nie była w stanie wywołać pędów i korzeni na pożywce MS bez hormonów, ale eksplantaty wszystkich genotypów przeżyły w 100% na pożywce MS uzupełnionej kombinacją BAP i NAA. Pędy wywołane z eksplantatów węzłów miały jasnozielony kolor. Na inicjację pędów i ich proliferację duży wpływ miały genotypy, kombinacje pożywek i ich interakcje. Na podstawie efektu interakcji, pożywka 1,0 mg/l BAP + 0,2 mg/l NAA dla genotypu R1P17 zainicjowała wczesne pędy, a genotyp R11P5 wyprodukował większą liczbę pędów. W hodowli pędów, wydłużenie pędów i międzywęźla pochodzące z eksplantatów węzłów wszystkich czterech genotypów tykwy kolczastej zostało przetestowane pod kątem ich reakcji na pożywce MS.