Giresha Naidu M. / Gururaj S. Kulkarni / Tharun K.
Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Badanie koncentruje się na projektowaniu i ocenie plastrów mukoadhezyjnych tizanidyny jako nowego podejścia do poprawy ogólnoustrojowego dostarczania leku. Tizanidyna wykazuje niską biodostępność po podaniu doustnym ze względu na rozległy metabolizm pierwszego przejścia, co sprawia, że droga policzkowa jest odpowiednią alternatywą dla zwiększonego wchłaniania. Plastry zostały przygotowane przy użyciu polimerów, takich jak alkohol poliwinylowy (PVA) i poliwinylopirolidon (PVP) metodą odlewania rozpuszczalnikowego i ocenione pod kątem różnych właściwości fizykochemicznych i mechanicznych, w tym grubości, wytrzymałości na rozciąganie, wskaźnika pęcznienia i jednorodności zawartości leku. Badania uwalniania in vitro wykazały kontrolowane uwalnianie leku w zakresie od 71% do 97% w ciągu 90 minut, zgodnie z kinetyką kontrolowaną dyfuzją. Badania in vivo na królikach i ochotnikach potwierdziły lepsze wchłanianie leku i dobrą korelację z wynikami in vitro. Ogólnie rzecz biorąc, wyniki sugerują, że policzkowe plastry mukoadhezyjne stanowią obiecującą i skuteczną alternatywę dla podawania doustnego, oferując zwiększoną biodostępność, kontrolowane uwalnianie i lepsze wyniki terapeutyczne.