Farah Mlaiki / Imene Dridi / Sergio Saia
Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Zubożenie materii organicznej w glebie, zmiany klimatyczne i degradacja gleby zagrażają rolnictwu śródziemnomorskiemu. W niniejszej pracy oceniono wpływ dodatków organicznych (obornika, słomy, biowęgla, osadów ściekowych i roślin okrywowych) na właściwości gleby, wzrost roślin i dynamikę składników odżywczych w warunkach kontrastujących tekstur gleby i systemów upraw. Obornik był najbardziej skuteczny w szybkim przywracaniu żyzności, zwiększając biomasę o 25-50% i poprawiając dostępność azotu. Biowęgiel poprawił strukturę gleby i retencję wody oraz wspierał wzrost roślin strączkowych, przy czym efekty zależały od rodzaju gleby i upraw. Słoma przyczyniła się do długoterminowej stabilizacji materii organicznej gleby i zwiększyła zawartość węgla w glebie, chociaż krótkoterminowy wzrost był czasami ograniczony przez unieruchomienie azotu. Osady ściekowe poprawiły żyzność, ale wzbudziły obawy dotyczące zasolenia i zanieczyszczeń. Uprawy okrywowe miały ograniczone krótkoterminowe skutki, ale poprawiły ochronę gleby i dostępność składników odżywczych. Połączenie bogatych w składniki odżywcze środków z długoterminowymi praktykami w zakresie zdrowia gleby ma zasadnicze znaczenie dla zwiększenia odporności i produktywności.