Deepesh Boolchandani / Manu Bansal / PRISHITA MALANI
Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Zmiany niepróchnicowe (NCL), znane również jako utrata powierzchni zęba, odnoszą się do postępującej i nieodwracalnej utraty twardych tkanek zęba bez udziału bakterii. Mają one wieloczynnikowe podłoże i obejmują przede wszystkim ścieranie, abrazję, erozję i abfrakcję. Ścieranie występuje z powodu kontaktu ząb-ząb, często obserwowanego w bruksizmie, co prowadzi do spłaszczenia powierzchni okluzyjnych. Abrazja wynika z zewnętrznych sił mechanicznych, takich jak agresywne szczotkowanie zębów, objawiające się w postaci nacięć przyszyjkowych. Erozja jest spowodowana chemicznym rozpuszczaniem przez kwasy niebakteryjne, zarówno wewnętrzne (np. refluks żołądkowy), jak i zewnętrzne (np. kwaśna dieta), tworząc gładkie, błyszczące powierzchnie. Abfrakcja jest związana ze stresem okluzyjnym powodującym mikropęknięcia w okolicy szyjki macicy, tworząc defekty w kształcie klina. Klinicznie, NCL mogą objawiać się nadwrażliwością zębiny, utratą szkliwa i zmienioną morfologią zęba. Diagnoza wymaga dokładnego wywiadu, badania klinicznego i identyfikacji czynników sprzyjających. Leczenie koncentruje się na eliminacji przyczyn etiologicznych, strategiach zapobiegawczych, takich jak modyfikacja diety i nawyków, odczulaniu i leczeniu odtwórczym, gdy jest to konieczne.