Lalle Y. Laré / Thiou Tanzidani K. Tchamie
Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Pojęcie prawne obszarów chronionych zostało wprowadzone we francuskiej Afryce Zachodniej dekretem z dnia 10 marca 1925 r., który ustanowił parki schroniskowe; rozporządzeniem generalnego gubernatora z dnia 16 kwietnia 1926 r. utworzono 15 parków narodowych. W Togo ustawodawstwo dotyczące gruntów opiera się na dekrecie z dnia 5 lutego 1938 r. w sprawie organizacji systemu leśnego na terytorium. Obszary te miały pozostać, w miarę możliwości, z dala od jakiegokolwiek kontaktu z ludźmi, a wkraczanie na ich teren oraz polowania miały być zabronione. Takie państwowe zarządzanie obszarami chronionymi doprowadziło do jego gwałtownego podważenia podczas wydarzeń społeczno-politycznych w latach 1990-1993, które ujawniły ograniczenia państwa w zakresie ochrony i zarządzania zasobami biologicznymi. Ograniczenia te przełożyły się na roszczenia dotyczące gruntów objętych klasyfikacją oraz dobrowolne osiedlanie niektórych grup ludności przez państwo na niektórych obszarach chronionych. W obliczu tej podwójnej, niespójnej polityki dotyczącej obszarów chronionych w Togo państwo stoi przed dylematem. Jako obszar badań wybrano wschodnią część Parku Narodowego Fazao-Malfakassa.