Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
W niniejszym tomie przedstawiono rozwiązania stosowane przez państwa nadbrzeżne w celu zapewnienia wzajemnego współistnienia, a także tendencyjność Indii w kwestiach dotyczących zasobów wodnych. Następnie ujawniono indyjskie blefy stanowiące podstawę kradzieży wody z ekosystemu Gangesu w dolnym biegu rzeki. Ganges, zasilany strumieniami z Indii i Nepalu, przepływa przez Indie i Bangladesz, by wpaść do Zatoki Bengalskiej. Około 16 km od granicy indyjsko-bengalskiej z Gangesu odgałęzia się sezonowa rzeka Bhagirathi, łącząca Ganges z płynącą na południe rzeką Hooghly, obfitującą w dopływy morskie. Aby utworzyć swoją Narodową Drogę Wodną nr 1, Indie spiętrzyły wodę w dopływach Hooghly, osłabiając rzekę. Zbudowały zaporę Farakka na Gangesie w pobliżu źródła Bhagirathi. Następnie Indie wywołały fałszywy alarm, twierdząc, że port w Kalkucie wysycha, i bezpodstawnie zażądały wody z ekosystemu Gangesu należącego do Bangladeszu w celu przywrócenia żeglowności portu, która od momentu jego założenia w 1870 r. nigdy nie zależała od zrzutu wód Gangesu do Hooghly. Tom kończy się rozdziałem poświęconym znaczeniu Nepalu w trójstronnej komisji ds. rozwoju dorzecza Gangesu. Indie są zdecydowane nie włączać Nepalu, aby realizować swoją politykę dwustronną i jednostronne decyzje.