Subhamoy Das / Tapan Kumar Samanta
Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Koncepcja i system spółdzielczości zostały po raz pierwszy wprowadzone w Indiach w celu wypełnienia ogromnej luki między zapotrzebowaniem a podażą środków instytucjonalnych dla rolników, a także jako organizacja zabezpieczająca przed problemami związanymi z zadłużeniem na obszarach wiejskich. Ustawa o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych została uchwalona po raz pierwszy w 1904 roku. Została ona później zastąpiona bardziej kompleksową ustawą z 1912 r. Następnie poszczególne stany również uchwaliły ustawy mające na celu promowanie spółdzielni. Gospodarka wiejska stanu Bengal Zachodni w Indiach opiera się głównie na rolnictwie, podobnie jak w większości innych stanów tego kraju. W rzeczywistości, promując zrównoważony, sprawiedliwy i samowystarczalny model rozwoju stanu, nie można zaprzeczyć strategicznej roli rolnictwa na obszarach wiejskich. W kontekście powyższego niniejsze opracowanie ma na celu zbadanie roli spółdzielni w systemie finansowania rolnictwa w Bengalu Zachodnim. Analiza ta powinna okazać się przydatna dla badaczy i studentów zarówno ekonomii społecznej, jak i finansowej, zwłaszcza tych zajmujących się finansowaniem rolnictwa w Indiach, dostarczając wglądu w funkcjonowanie spółdzielni wiejskich w Indiach, ze szczególnym uwzględnieniem reprezentatywnego stanu.
