Akanksha Jain / Shalya Raj / Vipin Arora
Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Podejście oparte na rewitalizacji w leczeniu niedojrzałych zębów stałych z zakażoną miazgą i/lub zapaleniem przykorzeniowym pozwala na wrastanie żywych tkanek, takich jak tkanki przypominające cement, więzadło przyzębne (PDL) oraz kość. Tkanki te nie są tkankami miazgi. Nie funkcjonują one tak jak tkanka miazgi. Dlatego też rewitalizację lepiej określić mianem gojenia rany. Tkanka miazgi może przetrwać zakażenie, wyleczyć się i pozostać zdrowa. Jednak opisy przypadków klinicznych wykazały zwężenie kanału i wydłużenie korzenia. Chociaż procedura rewaskularyzacji jest korzystniejsza niż tradycyjne zabiegi apexifikacji pod względem osadzania się tkanek żywych, w tym tkanek podobnych do cementu, na ściankach kanału, długoterminowe wyniki działania tych nowych tkanek w przestrzeni kanałowej wymagają dalszych badań. Dostępne opisy przypadków rewaskularyzacji miazgi dotyczyły zazwyczaj młodych pacjentów (o dużej populacji komórek macierzystych) oraz zębów z otwartymi wierzchołkami. Jednak aby zabiegi endodontyczne o charakterze regeneracyjnym stały się powszechnie dostępne i przewidywalne, endodonci będą musieli polegać na terapiach inżynierii tkankowej w celu regeneracji zębiny miazgi.