Jagdish Kakadiya / Parth Lalwani / Smitkumar Parmar
Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Cukrzyca typu 2 (T2DM) to przewlekła choroba metaboliczna charakteryzująca się utrzymującą się hiperglikemią wynikającą z insulinooporności i upośledzonego wydzielania insuliny. Rosnąca częstość występowania T2DM stała się poważnym problemem zdrowotnym na skalę globalną ze względu na jej związek z poważnymi powikłaniami mikronaczyniowymi i makronaczyniowymi. Inhibitory dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4) stanowią nowszą klasę doustnych leków hipoglikemicznych, szeroko stosowanych w leczeniu T2DM ze względu na ich korzystny profil skuteczności i bezpieczeństwa. Leki te działają poprzez hamowanie enzymu DPP-4, przedłużając w ten sposób aktywność hormonów inkretynowych, takich jak peptyd glukagonopodobny typu 1 (GLP-1) oraz polipeptyd insulinotropowy zależny od glukozy (GIP), które w sposób zależny od stężenia glukozy zwiększają wydzielanie insuliny i hamują uwalnianie glukagonu. W niniejszym przeglądzie oceniono również skuteczność i tolerancję powszechnie przepisywanych inhibitorów DPP-4, takich jak sitagliptyna, wildagliptyna, saksagliptyna i linagliptyna. Niniejsze badanie może dostarczyć cennych dowodów dotyczących rzeczywistej przydatności klinicznej inhibitorów DPP-4 w praktyce oraz wspierać racjonalne podejmowanie decyzji terapeutycznych w leczeniu pacjentów z cukrzycą.