Amit Srivastava / Kriti Sharma / Puneet Batra
Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Związek między okluzją statyczną a dynamiczną stanowi jeden z aspektów badań nad okluzją funkcjonalną. Leczenie ortodontyczne pozwala na zmianę okluzji statycznej i funkcjonalnej. Zakłada się, że idealna okluzja statyczna jest zgodna z idealną okluzją funkcjonalną, ale nie jest to konieczne. W ortodoncji tradycyjnie zakłada się, że korekcja elementów kompleksu zębowo-twarzowego do normy anatomicznej wraz z relacją klasy I segmentów policzkowych i wyrównaniem zębów dałaby „dobrą okluzję funkcjonalną', która jest w harmonii ze stawami skroniowo-żuchwowymi i powiązanym mięśniostwem. Pytanie brzmi: „Czy możemy lub powinniśmy uznać to założenie za prawdziwe?'. Choć nasze wytyczne i parametry anatomiczne mogą być bardzo cenne w diagnostyce i planowaniu leczenia, powinniśmy oceniać funkcję zgryzu, który leczymy ortodontycznie, zarówno przed, jak i po leczeniu.