Bindu Panickar / Cheharabhai Barad / Prakash Patel
Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Fasola cowpea [Vigna unguiculata (L.) Walpers] znana jest ze swojej wszechstronności i zdolności przystosowywania się do ciepłych i suchych warunków dzięki udowodnionej odporności na suszę, co sprawia, że może ona stanowić bardziej odpowiednią uprawę w obecnym scenariuszu zmian środowiskowych związanych z globalnym ociepleniem. Larwy strąkowej ćmy plamistej powodują szkody, splatając ze sobą liście, pąki, kwiaty i strąki oraz żerując wewnątrz nich. Ten typowy sposób żerowania chroni larwy przed naturalnymi wrogami i innymi niekorzystnymi czynnikami, w tym przed środkami owadobójczymi. Odporność rośliny żywicielskiej na szkodniki jest preferowaną alternatywą zarówno pod względem ekonomicznym, jak i ekologicznym w porównaniu z innymi strategiami zwalczania szkodników, zwłaszcza pestycydami syntetycznymi. Cechy roślin, które sprawiają, że odmiany są mniej odpowiednie lub nieodpowiednie do żerowania, składania jaj i rozwoju owadów, można podzielić na dwie kategorie, tj. morfologiczne (biofizyczne) i biochemiczne podstawy odporności. Cechy morfologiczne roślin, takie jak kolor kwiatów, kąt nachylenia strąków, wielkość strąków itp., oraz składniki biochemiczne, takie jak aminokwasy, całkowita zawartość cukrów rozpuszczalnych, białko, fenol, błonnik, tanina itp., odgrywają ważną rolę w odporności rośliny żywicielskiej na Maruca vitrata.