Amitabh Kallury / Rajesh Kumar Balani / Sakshi Bajpai
Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Narzędzia do obrazowania trójwymiarowego (3D) przyniosły znaczący postęp w diagnostyce ortodontycznej, planowaniu leczenia i ocenie wyników leczenia. Tradycyjnie dokumentacja ortodontyczna opierała się na metodach dwuwymiarowych (2D), takich jak zdjęcia cefalometryczne, zdjęcia panoramiczne, zdjęcia kliniczne i modele gipsowe. Chociaż metody te były szeroko stosowane, mają one nieodłączne ograniczenia, w tym zniekształcenia obrazu, błędy projekcji, niespójną identyfikację punktów orientacyjnych i trudności w dokładnej ocenie złożonych struktur czaszkowo-twarzowych. Konwersja trójwymiarowych struktur anatomicznych do obrazów dwuwymiarowych często powoduje utratę ważnych informacji diagnostycznych i może zaciemniać asymetrie. Wprowadzenie technologii obrazowania 3D umożliwiło klinicystom wizualizację struktur czaszkowo-twarzowych w ich rzeczywistych wymiarach anatomicznych, poprawiając w ten sposób dokładność diagnostyczną i planowanie leczenia.