Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Wyprodukowanie elementu stanowi najbardziej podstawowy i najważniejszy warunek wstępny wytworzenia gotowego produktu. Można to osiągnąć na kilka sposobów, z których jednym jest produkcja addytywna. Produkcja addytywna stanowi przeciwieństwo konwencjonalnej produkcji subtraktywnej, w której materiał jest usuwany z obrabianego przedmiotu. W produkcji addytywnej istnieje wiele metod, a jedną z nich jest modelowanie z wykorzystaniem osadzania stopionego materiału (FDM) lub wytwarzanie z wykorzystaniem stopionego filamentu. Modelowanie z wykorzystaniem osadzania stopionego materiału (FDM) opiera się głównie na wykorzystaniu filamentu, który pod wpływem wysokich temperatur topi się i zestala, tworząc warstwę. Proces ten trwa do momentu uzyskania produktu końcowego. Na rynku dostępnych jest wiele rodzajów filamentów, a każdy z nich ma swoje zalety w zależności od zastosowania i ograniczeń budżetowych. PLA (kwas polimlekowy), ABS i PETG (polietylen tereftalan glikolowy) to najczęściej stosowane filamenty w drukarkach FDM. W niniejszym badaniu podjęto starania w celu przeprowadzenia analizy eksperymentalnej i optymalizacji parametrów procesowych maszyny w celu drukowania elementów zarówno z PLA, jak i PETG, a także porównania obu materiałów.