Généviève Ngono Atangana / Léopold MFOUAKOUET / Willy Edgard Atsoka Ndongo
Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Jeśli podniesienie nadziei do godności pytania wyraźnie filozoficznego przybiera formę pytania ('Na co wolno mi mieć nadzieję?' (Kant)), to jest to przede wszystkim pytanie skierowane: do kogo? Do tego, co Bloch nazywa 'utopijnym zwierzęciem', a kogo Marcel elegancko nazywa 'homo viator'. Czy to marsz ludzkości przypominałby budowę mieszkania, w którym tylko ostatnie pokolenie miałoby czas wolny, założenie dobrze i prawdziwie wpisane w perspektywę postępu odziedziczoną po Oświeceniu? Nawet Kant uznał ten pomysł za niewyobrażalny. Rozpaczliwe katastrofy XX i XXI wieku, aby były zrozumiałe, wymagają dialektyki przyszłości i przeszłości, pamięci przyszłości (Marcel), która uwzględnia zranione wspomnienia przeszłości (Benjamin). Proponuje się zatem 'docta spes africana' (Bidima), która szybko zostaje poddana próbie w tej książce. Wszystko, co pozostaje wiarygodne i rozsądne, to nadzieja, która najpierw ma nadzieję na to, na co nie ma nadziei, co jest wyłączną domeną wydarzenia, a zatem daru. Myślenie o tym jest warunkiem praktyki filozoficznej, której obietnicą jest otwartość na przyszłość.