Humanitarna pomoc żywnościowa i tradycyjne sieci bezpieczeństwa socjalnego

Od dawna wiadomo, że źródła utrzymania ludności Kaabong zależą od zwierząt hodowlanych oraz wysokiego znaczenia kulturowego i wartości ekonomicznych, jakie się z nimi wiążą. Odnotowano znaczną zmianę w tradycyjnych środkach utrzymania na produkcję roślinną i drobny handel lokalnymi piwami, drewnem opałowym i węglem drzewnym. Biorąc pod uwagę wpływ humanitarnej pomocy żywnościowej na tradycyjne sieci bezpieczeństwa społecznego w odniesieniu do dostosowania konsumpcji, sprzedaży zwierząt gospodarskich i migracji, zaobserwowano, że humanitarna pomoc żywnościowa wpływa na tradycyjne sieci bezpieczeństwa społecznego w różnym stopniu. Pomoc żywnościowa jest dobrze powiązana z zachowaniami radzenia sobie. Relacje między sprzedażą żywego inwentarza a pomocą żywnościową były w dużej mierze bezstronne. Relacje między pomocą żywnościową a migracją były pozytywne i nieistotne. Wysiłki mające na celu ochronę tradycyjnych źródeł utrzymania przy jednoczesnym zapewnieniu gospodarstwom domowym wsparcia w zakresie bezpieczeństwa żywnościowego są wskazane w celu ochrony i odbudowy źródeł utrzymania. Pomoc żywnościowa może być narzędziem ochrony zwyczajowych źródeł utrzymania społeczności w ich pożądanym zawodzie, niezależnie od innych opcji. Jest to ważne, aby ułatwić dokładniejsze monitorowanie sieci bezpieczeństwa społeczności, ponieważ zmiana strategii utrzymania bez pożądanej alternatywy może prowadzić do nędzy i zależności.