Booloo Sharma / Devajit Sarmah
Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Indie stają się światową stolicą cukrzycy. Obciążenie ekonomiczne związane z cukrzycą i jej powikłaniami jest ogromne. Stężenie glukozy we krwi na czczo (FBS) oraz stężenie glukozy we krwi po posiłku (PPBS) zawsze stanowiły podstawowe badania w diagnostyce cukrzycy, choć często rozważa się również doustny test tolerancji glukozy (OGTT). Jednak w Indiach nie ma tendencji do stosowania HbA1c w diagnostyce, mimo że HbA1c jest bardzo często wykorzystywane do monitorowania cukrzycy. Często lekarz nie może polegać na wynikach laboratoryjnych dotyczących stężenia glukozy na czczo, co skutkuje niedodiagnozowaniem lub nadmiernym diagnozowaniem cukrzycy. Po wielu latach pracy zarówno w aspekcie klinicznym, jak i badawczym cukrzycy, rozumiemy, że diagnozowanie cukrzycy i zapobieganie jej powikłaniom u pacjentów zawsze pozostawało wyzwaniem dla indyjskich lekarzy. Chociaż HbA1c jest zalecane przez kilka światowych stowarzyszeń do diagnozowania cukrzycy, nie jest ono stosowane w Indiach. Książka przedstawia HbA1c w kontekście indyjskim, a następnie zawiera krytyczne porównanie między HbA1c, FBG i OGTT. Opisuje, w jaki sposób i dlaczego HbA1c wyróżnia się jako test diagnostyczny cukrzycy wśród Hindusów oraz jak może służyć jako pojedynczy biomarker do diagnozowania i monitorowania cukrzycy.
