Biologia gatunku Earias vittella oraz zintegrowana ochrona upraw okry

Uprawa okry [Abelmoschus esculentus (L.) Moench] jest atakowana przez ponad 30 gatunków szkodników owadzich. Szkodniki ssące wysysają sok komórkowy z delikatnych liści, natomiast larwy świdra pędowo-owocowego (E. vittella) drążą rosnące pędy we wczesnej fazie wzrostu wegetatywnego, a w fazie rozrodczej przenoszą się na pąki kwiatowe i owoce. Aby uzyskać zdrowe strąki, zazwyczaj stosuje się częste opryski pestycydami. Ponadto stosowanie pestycydów chemicznych ma niekorzystne konsekwencje, takie jak rozwój odporności, ponowne pojawienie się szkodników, wybuch epidemii szkodników wtórnych, toksyczność dla fauny niebędącej celem zwalczania, zaburzenie naturalnej równowagi między populacjami szkodników a populacjami ich naturalnych wrogów oraz zanieczyszczenie środowiska. Powszechne nasilenie się tych problemów związanych ze szkodnikami stanowi jedną z najpoważniejszych krytyk współczesnych technologii zwalczania szkodników. W świetle powyższych faktów dostrzega się potrzebę opracowania podejść przyjaznych dla środowiska, tj. programu zintegrowanego zwalczania szkodników, w ramach którego wszystkie dostępne, praktyczne, ekonomiczne i kompatybilne techniki zwalczania szkodników są systematycznie wdrażane w ramach jednego, ujednoliconego programu, który powoduje minimalny lub żaden negatywny wpływ na środowisko, w tym na faunę i florę niebędącą przedmiotem zwalczania.