Sachin Pishavikar / Shitalkumar Patil / Shubhangi Sutar
Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Metoda RP-HPLC wskazująca stabilność, służąca do oznaczania fumaranu disoproksylu tenofowiru w obecności produktów jego rozkładu podczas badań stabilności czystego leku, przeprowadzonych z wykorzystaniem fazy ruchomej składającej się z ACN: woda (70:30 v/v), o pH dostosowanym do 4,5 za pomocą OPA, przy prędkości przepływu 1 ml/min i detekcji UV przy 260 nm. Stężenie TDF okazało się wystarczające do spełnienia warunków prawa Beera w zakresie 10-90 μg/ml. W niniejszym badaniu lek poddano hydrolizie kwasowej (0,1 N HCl i 0,01 N HCl) oraz zasadowej (0,1 N NaOH i 0,01 N NaOH). Stwierdzono, że TDF jest bardziej wrażliwy na hydrolizę alkaliczną, natomiast wykazuje pewną stabilność w warunkach kwaśnych. Kinetyka degradacji fumaranu dizoproksylu tenofowiru jest uwarunkowana hydrolizą grupy izopropyloxykarbonylometylowej. Powstałym produktem degradacji jest monoester. Procentowy stopień degradacji zarówno w warunkach kwaśnych, jak i alkalicznych obliczono metodą spektrofotometrii UV oraz metodą RP-HPLC.