M. Pradeepa / N. Geetha / V. Kalidas
Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Dokowanie molekularne to technika in silico stosowana do przewidywania orientacji wiązania potencjalnych małych cząsteczek leków z ich receptorami docelowymi w celu określenia powinowactwa i aktywności tych cząsteczek. Interakcja wiązania między małocząsteczkowym ligandem a receptorem może skutkować aktywacją lub hamowaniem receptora. W niniejszym badaniu przeprowadzono analizę dokowania związków bioaktywnych pochodzących z owsa w miejscu aktywnym reduktazy aldozowej oraz receptora histaminowego H1 w celu określenia prawdopodobnego modelu wiązania odpowiednio w odniesieniu do cukrzycy i swędzenia. Avena sativa L., znana jako „owies zwyczajny', to zboże uprawiane ze względu na nasiona. W owsie zidentyfikowaliśmy 14 fitoskładników; spośród tych 14 związków bioaktywnych 10 spełniało kryteria Lipinskiego, a badania dokowania przeprowadzono przy użyciu komercyjnego oprogramowania Accelyrs Discovery Studio 2.1. Spośród 10 związków kwas kawowy wykazał najwyższy wynik dokowania wynoszący 89,324 w przypadku cukrzycy i 82,793 w przypadku swędzenia, a także krótką długość wiązania przy dobrej interakcji wiązań wodorowych. Wyniki te sugerują zatem, że kwas kawowy może zostać opracowany jako silny lek dla osób cierpiących na cukrzycę i swędzenie.