Rahamath Ulla Khan / Verdine Virginia Antony
Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Demineralizacja szkliwa stanowi jeden z efektów jatrogennych stałego leczenia ortodontycznego, w związku z czym różni autorzy sugerowali stosowanie fluoru w celu ograniczenia dekalcyfikacji i powstawania zmian typu „białych plam'. W niniejszym badaniu zbadano wytrzymałość na ścinanie kleju kompozytowego utwardzanego światłem, kleju kompozytowego samoutwardzalnego, cementu szklano-jonomerowego utwardzanego światłem oraz podkładu kwasowego po upływie 24 godzin od wykonania wiązania. Wyniki wykazały, że system podkładu kwasowego charakteryzował się najwyższą wytrzymałością na ścinanie, natomiast system szklano-jonomerowy utwardzany światłem - najniższą. Średnie wartości spełniały jednak minimalne wymagania dotyczące wytrzymałości na ścinanie niezbędnej do klejenia ortodontycznego. Po zerwaniu wiązania na powierzchni szkliwa pozostała najmniejsza ilość cementu glazjonomerowego, a następnie systemu podkładu kwasowego, kompozytu światłoutwardzalnego i systemu kompozytu samoutwardzalnego. Zatem stosowanie światłoutwardzalnego cementu glazjonomerowego do wiązania jest korzystne ze względu na mniejszy nakład czasu oraz brak uszkodzeń szkliwa podczas procedury czyszczenia po usunięciu wiązania.