Dr. Rahul Kshirsagar / Dr. Sunil Nirmale
Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Wodorotlenek wapnia jest silną zasadą, która może powstawać w wyniku reakcji tlenku wapnia. W 1920 roku Herman wprowadził wodorotlenek wapnia do stomatologii jako materiał pokrywający miazgę, a preparat nazwano 'Calxyl'. W czystej postaci substancja ta ma wysokie pH, a jej zastosowanie w stomatologii wiąże się głównie z jej zdolnością do stymulowania mineralizacji, a także właściwościami przeciwdrobnoustrojowymi. Dalsze zalety obejmują łatwość przygotowania i korzystny wpływ na lokalne środowisko, podnosząc kwaśne pH do zasadowego. Wodorotlenek wapnia jest więc uważany za jeden z biokompatybilnych materiałów w stomatologii.Zastosowanie wodorotlenku wapnia obejmuje okładziny do pośredniego i bezpośredniego pokrycia miazgi, pulpotomię, leki wewnątrzkanałowe w kanałach płaczących, uszczelnianie kanałów korzeniowych, apeksyfikację, naprawę perforacji, leczenie resorpcji korzeni oraz leczenie złamań poziomych, rewaskularyzację i replantację zębów.Dlatego klinicysta powinien posiadać gruntowną wiedzę na temat mechanizmu działania, właściwości biologicznych, różnych zastosowań, biokompatybilności i cytotoksyczności wodorotlenku wapnia.