P Sudhakar / V. Raja Rajeswari / Yerva Sharat Kumar Reddy
Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Trzcina cukrowa jest najważniejszą na świecie rośliną cukrową, uprawianą w celu produkcji cukru białego, gur i khandsari. Około 70% całkowitej światowej produkcji białego cukru krystalicznego pochodzi z trzciny cukrowej, co sprawiło, że roślina ta zyskała miano „kalpavriksha' (czyli „cudownej rośliny'). W Indiach uprawę tę prowadzi się na powierzchni 5,02 mln hektarów, przy produkcji wynoszącej 342,1 mln ton i wydajności na poziomie 68,1 t/ha. Ponieważ trzcina cukrowa jest towarem łatwo psującym się, powinna być szybko przetworzona na cukier po zbiorach. Stwierdzono, że prawie jedna czwarta trzciny cukrowej przetworzonej w indyjskich cukrowniach charakteryzuje się obniżoną jakością. Straty te rosną jednak wraz z wydłużaniem się czasu starzenia i różnią się w zależności od odmiany. W tym kontekście postanowiono ocenić wpływ opóźnionego zbioru i opóźnionego tłoczenia na klony trzciny cukrowej. Niniejsze badanie wykazało, że klony 2006 T36 i 2006 T3, wraz z odmianami referencyjnymi CoC 671 i Co 94008, charakteryzowały się najwyższą jakością soku i najwyższą wydajnością we wszystkich okresach starzenia (od 0 do 120 godzin) oraz w różnych miesiącach (10., 11., 12., 13. i 14. miesiąc) od zbiorów i wykazały one odporność na pogorszenie jakości po zbiorach.