Ganesh Jadhav / Priya Mittal / Umesh Dharmani
Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Niniejsze pilotażowe badanie kliniczne przeprowadzono w celu oceny i porównania apeksogenezy wywołanej rewaskularyzacją, z zastosowaniem osocza bogatopłytkowego (PRP) oraz bez niego, w przypadku martwych, niedojrzałych zębów przednich. Do badania włączono 25 przypadków obejmujących 28 martwych, niedojrzałych siekaczy szczękowych. Pacjentów podzielono na dwie grupy: grupę I, w której rewaskularyzację wywołano bez wprowadzania do kanału żadnego dodatkowego materiału, oraz grupę II, w której rewaskularyzację uzupełniono osoczem bogatopłytkowym naniesionym na gąbkę kolagenową. Trzy z dwudziestu pięciu przypadków miały charakter obustronny, w których oba siekacze zostały przypisane do grup I i II metodą losową, jak wspomniano powyżej. Przypadki były obserwowane po 6 i 12 miesiącach od zakończenia leczenia, zarówno klinicznie, jak i radiologicznie, przez dwóch niezależnych oceniających, którzy nie znali przynależności pacjentów do grup terapeutycznych. Ocena kliniczna uwzględniała złagodzenie objawów, takich jak ból, brak obrzęku, ustąpienie zapalenia zatok itp. Ocena radiologiczna obejmowała gojenie okołowierzchołkowe (PAH), zamknięcie wierzchołka korzenia (AC), wydłużenie korzenia (RL) oraz pogrubienie ścianek zębiny (DWT). Klinicznie obie grupy wykazały doskonałe wyniki.