Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Revista Letrare: Vjeshtë 2026 bashkon prozën, poezinë, intervistat, përkthimet dhe publicistikën në një numër ku kujtesa, vendlindja, gjuha dhe liria krijuese shfaqen vazhdimisht nga këndvështrime të ndryshme. Autorë shqiptarë dhe të huaj vendosen pranë njëri-tjetrit jo si dy botë të ndara, por si pjesë e së njëjtës bisedë letrare. Numri hapet me Mark Aurelin dhe 'Meditimet e një perandori', shqipëruar nga Dritan Kiçi. Është zëri i një perandori që shkruan për veten, jo për publikun: për të ruajtur drejtësinë, kthjelltësinë dhe qetësinë përballë pushtetit, dhimbjes, famës dhe vdekjes. Teksti paralajmëron një nga fijet që përshkon gjithë numrin: njeriun përballë vetes dhe përballë kohës. Në prozë, Agron Tufa sjell 'Mikeli me sy të vëngër', një rrëfim që lind nga kujtesa e Spaçit dhe ecën në kufirin mes dëshmisë, misterit dhe së mbinatyrshmes. Një ish-i burgosur kujton një njeri me identitet të dyfishtë, forcë të pashpjegueshme dhe një histori që nuk mund të ndahet nga dhuna e regjimit dhe nga pyetja se çfarë mbetet njerëzore në kushte çnjerëzore. Një vend të posaçëm zë Charles-Ferdinand Ramuz. Ornela Musabelliu i kushton një dosje shkrimtarit zviceran, ndërsa Arbër Ahmetaj sjell në shqip 'Kthimi i të vdekurit' dhe 'Dashuri'. Peizazhi, fshati, liqeni, njerëzit e zakonshëm, frikërat e vjetra dhe pasionet e heshtura formojnë botën e Ramuz, një autor thellësisht i lidhur me vendin e vet, por pikërisht për këtë arsye universal. Nga Ticino vjen Giovanni Anastasi me 'Aventurat e një vrasësi', përkthyer nga Dritan Kiçi; Gonzalo Arango sjell një tjetër horizont letrar, ndërsa proza shqipe vazhdon me Bekim Bekën, Robert Goron, Marsel Lelën, Bislim Ahmetajn, Adem Demaçin dhe Sheila Rexhon. Dy intervista të gjera vendosin në qendër vetë shkrimtarin. Në bisedën me Arbër Ahmetajn, Namik Dokle e quan fëmijërinë 'ADN-ja e shkrimtarit' dhe flet për Gorën, censurën, lirinë krijuese dhe kthimin te vendlindja si burim letrar, por edhe si detyrim moral. Alket Çani, në intervistën e Eleana Zhakos, flet për Gjirokastrën, kujtesën, poezinë dhe përkthimin, për marrëdhënien mes prozës e poezisë dhe për punën e skajshme me gjuhën që kërkon krijimi poetik. Poezia zgjeron më tej hartën e numrit. Robert Martiko, Arben Velo, Dritan Osmani, Mercedes Gega, Preng Maca dhe Bujar Salihu qëndrojnë pranë Roberto Juarroz, Yehuda Amichai dhe teksteve të Clarice Lispector. Përkthimi këtu nuk është një shtojcë e revistës, por një prej mënyrave të saj themelore për ta futur shqipen në dialog me letërsitë e botës. Në publicistikë, Nizar Kabani, përkthyer nga Elmaz Fida, sjell 'Përse shkruaj për gruan?', një tekst mbi gruan, dashurinë, moralin shoqëror dhe lirinë e poezisë. Shaip Beqiri rikthen kujtesën e Adem Demaçit, ndërsa vetë Demaçi është i pranishëm si shkrimtar me 'Toka nuk sillet vetëm rreth boshtit të vet'. Vjeshta 2026 është kështu një numër ku kujtesa personale takohet me historinë, vendlindja bëhet universale dhe përkthimi kthehet në urë. Një numër që e vendos letërsinë shqipe, pa kompleks dhe pa kufij artificialë, pranë zërave të letërsisë botërore. Në kopertinë: 'A September Night' nga Nazmi Hoxha.