Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Piętnastolatek w Wenecji po II wojnie światowej. Syn, który wraca do rodzinnej wsi w poszukiwaniu ojca i spotyka tam jedynie duchy. Dwa dzieła napisane w odstępie czterech lat i dziesięciu tysięcy kilometrów - *Il ragazzo morto e le comete* Goffredo Parise’a (1951) oraz *Pedro Páramo* Juana Rulfo (1955) - w niniejszym eseju powiązane są trzema wspólnymi wątkami. Pierwszy z nich ma charakter biograficzny: obaj autorzy są naznaczeni pierwotnym zerwaniem, przekształconym w uniwersalną poetykę. Drugi dotyczy wyboru gatunku: fantastyka nie jest ozdobą, lecz strukturą; zmarli powracają z ziemi, ponieważ tak brutalnej rzeczywistości nie da się opowiedzieć za pomocą środków realizmu, a absurd jest już jedyną nadzieją. Trzeci wątek ma charakter formalny: poprzez chronotopy świadomości i montaż filmowy autorzy wypracowują język zdolny do wyrażenia tego, co w innym przypadku pozostałoby niewypowiedziane, aby nadać kształt światu, który wciąż jest naszym światem, w którym samotność, osierocenie, brak komunikacji i przemoc są normą. Ponowna lektura tych powieści oznacza wyposażenie się w narzędzia pozwalające żyć w teraźniejszości bez rezygnacji z wiary w słowo - tę szczelinę w ciszy, która jest jedyną możliwą formą oporu.