Jagdishbhai B. Patel / Sampat R. Kalaskar / Suresh Acharya
Librería Samer Atenea
Librería Aciertas (Toledo)
Kálamo Books
Librería Perelló (Valencia)
Librería Elías (Asturias)
Donde los libros
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Fenotypowanie podatności i tolerancji na Helicoverpa przeprowadzono poprzez uwolnienie Helicoverpa w pomieszczeniu chronionym przed owadami w warunkach polowych, co zostało należycie potwierdzone obserwacjami laboratoryjnymi. Tendencja do segregacji w warunkach polowych i laboratoryjnych była wyraźnie widoczna w przypadku 91 ze 130 roślin F2. Test dopasowania segregacji pasował do oczekiwanej segregacji 3(T):1(S), wskazując tym samym na monogeniczną dominację genu (T) w stosunku do Helicoverpa. Spośród 160 markerów RAPD siedem markerów RAPD było specyficznych dla DNA roślin (T) w stosunku do Helicoverpa i mogło być potencjalnie wykorzystane do rozróżnienia roślin (S) i (T) w stosunku do Helicoverpa. Wykazały one dominujące dziedziczenie tolerancji na Helicoverpa i wykazały oczekiwany stosunek segregacji 3:1, wskazując na względną wiarygodność markerów RAPD w badaniach genetycznych dotyczących (T) dla Helicoverpa w grochu gołębim. Siedem markerów było obecnych w pojedynczej grupie powiązań o odległości mapowej 29,4 cM. Najbliższe markery RAPD do locus Helicoverpa (T) to OPP-07 i OPI-04, które znajdowały się w pobliżu locus nadającego (T) dla Helicoverpa i mogą być uczynione bardziej wydajnymi poprzez sekwencjonowanie i opracowanie markerów opartych na sekwencji, takich jak SCAR.