Geomorfologia miejska Dehradun w Indiach

Książka ta skupia się na kwestiach związanych z podatnością na zagrożenia wynikającą z rozwoju urbanistycznego na paleo-stożku aluwialnym w Dehradun. Miasto Dehradun zajmuje centralną część wydłużonej synkliny typu „piggy back' w dolinie Doon i położone jest na luźnych, nieskonsolidowanych, gruboziarnistych żwirach klastycznych pochodzących z Małych Himalajów, które zostały osadzone przez systemy rzeczne Bindal i Rispana w późnym plejstocenie i holocenie. Szybka i bezprecedensowa transformacja terenu w obszar nieprzerwanie zabudowany na obszarze aktywnym tektonicznie, wrażliwym geomorfologicznie, słabym strukturalnie i niezdolnym do funkcjonowania hydrologicznego doprowadziła do znacznego zniszczenia naturalnego środowiska. W ten sposób to stare miasto stało się podatne na różne zagrożenia fizyczne. Obszar miasta został podzielony na jednostki geomorfologiczne o zróżnicowanym ryzyku wystąpienia różnych zagrożeń, takich jak gwałtowne powodzie, osunięcia ziemi i trzęsienia ziemi. Niniejsza praca bada charakter przestrzeni miejskiej zestawionej z przestrzenią fizyczną oferowaną przez stożek aluwialny przy użyciu zdjęć satelitarnych, analiz facji osadowych, danych hydrologicznych oraz danych dotyczących prędkości fal poprzecznych. Informacje te zostały połączone na platformie GIS w celu stworzenia mapy wrażliwości. Niniejsza książka może okazać się pomocna dla urbanistów.