Filozofia szczęścia

Książka ta traktuje szczęście (traf) jako poważne pojęcie filozoficzne, a nie jedynie potoczny zwrot językowy. Autorka rozpoczyna od zdefiniowania tego zjawiska w oparciu o takie kryteria, jak istotność, brak kontroli oraz kruchość modalna - czyli poczucie, że dane wydarzenie mogło łatwo potoczyć się inaczej. Następnie śledzi historię pojęcia szczęścia: od greckiej *tyche* i rzymskiej Fortuny, przez myśl Boecjusza i Akwinaty, aż po narodziny rachunku prawdopodobieństwa. Omawia trzy główne teorie analityczne dotyczące szczęścia (ujęcie modalne, probabilistyczne oraz oparte na braku kontroli), a następnie odnosi je do kluczowych sporów filozoficznych: pytania o to, czy indeterminizm czyni wolne wybory jedynie przypadkowymi zdarzeniami; koncepcji „szczęścia moralnego' (moral luck) autorstwa Bernarda Williamsa i Thomasa Nagela, ukazującej, jak niezależne od nas skutki działań wpływają na ocenę moralną; problemu Gettiera i kwestii szczęścia epistemicznego, podważających klasyczną definicję wiedzy; oraz wyzwania, jakie dla merytokracji stanowi egalitaryzm losu (w ujęciu Rawlsa, Dworkina i Sandela). Kolejne rozdziały poświęcone są obecności szczęścia w tradycjach religijnych (stoicka akceptacja, chrześcijańska opatrzność, karma), jego roli jako motywu literackiego i tragicznego, wpływowi na postawy wdzięczności i pokory oraz na koncepcję dobrego życia, a także nowym pytaniom o „szczęście algorytmiczne' w dobie systemów predykcyjnych i sztucznej inteligencji.