Atburðamörk

'Atburðamörk. Myrku miðaldirnar' er skáldverk um heim þar sem menngeta orðið að guðum,þar sem ástin er sterkari en örlögin,og þar sem myrkrið er aðeins mynd ljóss sem hefur gleymt sjálfu sér.Bretland sekkur í fyrirboðum glötunar.William, drengur sem alla ævi hefur forðast ofbeldi, hlýtur konungskórónu semverður honum byrði en ekki gjöf. Hann er ekki fæddur til sverðsins, en sverðiðvelur hann; hann sækist ekki eftir valdi, en valdið kemur til þess sem óttast þaðmest.William vildi aldrei verða hetja - en heimurinn gerir hann að þeim síðasta semhægt er að treysta á.Og þegar ljósið í hjarta hans verður of bjart, mun það sama ljós breytast í verðsem enginn var reiðubúinn að greiða.En hvert ljós varpar skugga.Julian - eldri bróðir Williams - er sterkur, stoltur, fæddinn til sverðs og frægðar.En ástin á sömu konunni, öfund gagnvart ljósi annarra og örlög sem snúast úrfrelsun í bölvun, gefa myrkrinu rúm í hjarta hans.Julian er enginn teiknimyndaskúrkur, heldur harmrænn andstæðingur: maður semréttlátar fyrirætlanir, eiðar á herðar hans og blóð annarra breyta smám saman íþann sem reisir sverð gegn eigin heimi - og gegn bróður sínum.Isabella er kona af fornum ættum sem gerði hana að vampíru ekki að eigin vali,heldur af örlögum.Líf hennar er klofið milli mannlegs dags og ódauðlegra nátta og hjarta hennarmilli tveggja bræðra.Ást hennar á William er hljóð, blíð og græðandi; tengsl hennar við Julian eruástrík, djúp og hættuleg.Í gegnum hana opinberast bræðurnir - annar í ljósi, hinn í skugga - og einmittást hennar verður sá kraftur sem getur bjargað, eytt og jafnvel vakið aftur til lífs.Í fjarlægum austurlöndum gerir hin mállausa stúlka Mihira frá Varanasisáttmála sem heimurinn telur ómögulegan: ekki valdarsamning, heldur vináttu viðdjinninn Tíamat.Hún skipar honum ekki - hún heyrir hann. Hann þjónar henni ekki - hann læriraf henni.Galdur þeirra rífur ekki í sundur vef heimsins, heldur græðir hann: það er ljós sembindur sprungur, andardráttur sem skilar borgum hita á ný, minni sem gerir mannað manni.Ferð þeirra snýst ekki um vald, heldur um það hvernig brothætt stúlka og fornandi verða að þeim sem kunna að varðveita þegar allt annað í heiminum snýst umað eyða.Á sama tíma færa ólík þjóðerni - dvergar, nagar, dryaður og síðar demiúrgur,varúlfar og drekabornir - sjálfviljugar fórnir svo heimurinn rifni ekki í sundurundir skrefum myrkursins.Hver þeirra gefur það sem hann á: blóðkraft, andardrátt skógarins, eldsmiðjunnar, forna söngva.En í glufum milli heimanna vakna dökku álfarnir - þeir sem hvorki þurfa stríð tilfrægðar né illsku til ánægju.Þeir eru ekki skrímsli, heldur þjóð rekin að jaðri tilverunnar. Þeir leita aðeins leiðartil að lifa þegar eigin heimur þeirra deyr.Alkemía þeirra getur rofið mörk heimanna og gripir þeirra geta lyft dauðlegum tilstigs guða.En í hvert sinn sem nýr kraftur fæðist, deyr hluti heimsins - skógur, borg, á, heil öld.Þess vegna er vegur þeirra ekki vegur illmenna, heldur vegur þeirra sem skilja ofseint að lausn eins heims er glötun annars.Þetta er dökk miðaldafantasía þar sem ilmur reykfylltra smiðja, brauðs á vegunum,blóðs eiðanna og döggvar dögunar fyllir loftið.Þetta er goðsagnaskáldskapur þar sem töfrar hafa verð og sverð bera nöfn.Og þetta er ástardrama þar sem valið milli ljóss og skugga getur umturnað sjálfrihimingeimslunni.Þegar heimurinn nálgast atburðamörkin getur