José M. Beleña / Mónica Núñez / Raquel Álvarez
Librería Samer Atenea
Kálamo Books
Librería Elías (Asturias)
Librería Kolima (Madrid)
Librería Proteo (Málaga)
Chirurgia laparoskopowa jest bardzo powszechną i ugruntowaną techniką. Do jej zalet należą: mniejszy ból pooperacyjny, większa satysfakcja pacjentów (w tym z wyników estetycznych), skrócenie czasu pobytu w szpitalu oraz mniejsza liczba powikłań pooperacyjnych w porównaniu z technikami otwartymi. Zakres technik chirurgicznych staje się coraz bardziej złożony, podobnie jak profil pacjentów poddawanych tym zabiegom (pacjenci z wieloma schorzeniami, z towarzyszącymi chorobami współistniejącymi). Jednak technika ta wywołuje również szereg istotnych klinicznie skutków patofizjologicznych podczas operacji, co może stanowić wyzwanie dla prowadzenia znieczulenia. Niniejszy tekst dotyczy implikacji znieczuleniowych, które zazwyczaj występują podczas zabiegów laparoskopowych. Skutki te, wynikające głównie z wytworzenia odmy otrzewnowej oraz zmian pozycji pacjenta, są odpowiedzialne za większość zaburzeń sercowo-naczyniowych, oddechowych i innych, które mogą mieć konsekwencje kliniczne u pacjentów. Omówimy te skutki w podziale na układy narządów. Niniejsza publikacja szczegółowo opisuje najważniejsze implikacje znieczuleniowe, które anestezjolog, a także chirurg, muszą brać pod uwagę podczas operacji laparoskopowych.